In 2007 konden organisaties aanvragen voor hun programmering van 2008, 2009 en 2010. De aanvragen onderscheidden zich in de volgende opzichten:

• Organisaties blijken steeds minder te passen in het beeld van alternatieve clubs waar kunstenaars zelf de programmering verzorgen. Ze fungeren meestal als geprofessionaliseerde instellingen, waar een of meer curatoren het inhoudelijk beleid opstellen.
• Er zijn nog steeds organisaties die zich als kunstenaarsinitiatief presenteren, waarbij ruimte voor de kunstenaar centraal staat, maar deze zijn in de minderheid. Dit komt onder meer doordat de nieuwe generatie kunstenaars op pragmatische wijze vrij en toegepast werk combineert. Veel van deze kunstenaars groeperen zich niet langer in kunstenaarsverenigingen of -initiatieven. Samenwerkingsverbanden zijn vaker ad hoc en wisselend van samenstelling. Er kwamen relatief weinig aanvragen van nieuwkomers in dit circuit; de meeste aanvragende organisaties bestaan al langer.
• Gelet op de wijze van programmeren valt het circuit nog steeds in twee categorieën uiteen: enerzijds instellingen met een ad hoc-programma, anderzijds organisaties die voor een langere periode plannen. In overeenstemming met hun kortetermijnprogrammering vragen deze eerste organisaties voor één jaar ondersteuning aan. Andere organisaties programmeren voor een langere periode en vragen voor drie jaar aan. Voor deze laatste categorie is financiële continuïteit belangrijk om goed te kunnen functioneren.
• Veel initiatieven gaan uit van een interdisciplinair kunstbegrip: eCultuur is bij geen van deze instellingen een doel op zich, maar maakt bij steeds meer organisaties integraal deel uit van hun activiteiten.
• De maatschappelijke betrokkenheid van de initiatieven blijkt uit de relatie die zijn in hun programma’s leggen met het publiek of de onderwerpen die zij op de agenda zetten. De interactie met de maatschappij of het publiek is vaak lokaal gericht, maar vervult wel een voorbeeldfunctie op nationaal niveau. Ook zijn er initiatieven die zich concentreren op de autonomie van de kunst en de kunstenaar. Zij willen kunstenaars de ruimte bieden los van enig kader werk te produceren.
• Culturele diversiteit komt in de aanvragen niet of nauwelijks voor: niet in de programmering en ook niet in de publieksbenadering.